De Systeemfout

Polderen met Religie. Ons asielbeleid vraagt om een culturele update.

Iedereen die het begin van de jaren 80 bewust heeft meegemaakt heeft herinnert zich de term IBM compatible. Je PC kloon moest IBM compatible zijn om goed te kunnen werken met de software die voor de IBM Pc’s geschreven was.
Ik had een computer die aan mij verkocht was als 99% IBM compatible. In de praktijk betekende dat, NIET compatible. Compatible zijn, goed op elkaar aansluiten, is belangrijk.

Er zijn ongeveer 117 miljoen mensen op de vlucht wereldwijd. Dat is iets meer mensen dan er totaal in Nederland, Duitsland en Oostenrijk wonen. Van hen zijn er 42,5 miljoen officieel erkend als vluchteling. En dat is ongeveer net zoveel mensen als de Benelux en Oostenrijk samen hebben. Zelfs partijen als PrutNL (de mislukte kernfusie tussen GroenLinks en de PvdA), D66, de SP, Partij voor de Dieren en DENK snappen in hun achterkamers dat we die 42,5 miljoen mensen niet allemaal in ons kikkerlandje kunnen huisvesten. Er is dus blijkbaar een grens aan de ideologie.

Toch zit er een vreemde spagaat in de linkse beredenering, met een mooi woord discours. Men houdt krampachtig vast aan internationale verdragen die werden opgesteld in een tijd dat de wereld nog groot was en een vliegreis naar Europa een utopie. Tegelijkertijd fluisteren linkse strategen tegenwoordig dat de instroom “beheersbaar” moet blijven. Zelfs de SP noemt in een vlaag van realisme een gewenst migratiesaldo van ongeveer 40.000 per jaar. Dat is minder dan 0,1% van de mondiale vluchtelingenstroom. Aan de ene kant denk je, dat is toch een bescheiden aantal maar aan de andere kant, en ik ben geen wiskundige, in dat tempo lossen we de huidige crisis op over enkele millennia.

Links en rechts zijn het wonderbaarlijk over één ding roerend eens: 42,5 miljoen mensen passen niet allemaal in Nederland. We zouden het IJsselmeer kunnen inpolderen, de Markerwaard alsnog aanleggen en het hele gebied volplempen met Sovjet-stijl hoogbouw. Klaar is Kees. Maar dan komt de realiteit van de huidige politieke keuzes om de hoek kijken: PFAS-normen, stikstoflimieten, de habitat van de bedreigde modderkruiper en de gemiddelde egoïstische Nederlander die ergens wil kunnen suppen of zeilen.

Links en rechts hebben een totaal andere visie op het woningbouwbeleid. Nou ja als je van beleid mag spreken. Ze accepteren gelaten dat de woningnood een soort natuurverschijnsel is, maar het is een politieke keuze. Rechts wijst naar de asielzoeker als de dief van de sleutel van je nieuwe huis; links ontkent bij hoog en bij laag dat een jaarlijkse instroom ter grootte van een middelgrote stad enige invloed heeft op de schaarste. Beiden liegen ze. Meer mensen betekent méér druk. Punt. En ook met een instroom van nul, is het woningtekort niet opgelost. Hoeveel dikke rapporten de gesubsidieerde onderzoeksbureaus ook schrijven om te bewijzen dat één plus één eigenlijk drie is als het uitkomt voor de politieke agenda: de burger ziet de wachtlijsten groeien en de steden en dorpen veranderen.
Je mag van mij best beleid voeren, en tegen in Nederland geboren kinderen zeggen: “Jullie hebben het zo goed hier in vergelijking met de mensen die uit hun landen moeten vluchten, jullie blijven maar bij je ouders wonen. Dat is jullie solidariteit bijdrage”. Maar zeg dat dan gewoon als politieke partij.

Laten we de olifant in de kamer eens recht in zijn ogen kijken. De bezwaren van rechts gaan niet alleen over stenen en vierkante meters; ze gaan over de samenleving die meer veranderd dan wenselijk is. Als je naar de cijfers kijkt, van criminaliteit tot uitkeringsafhankelijkheid, intolerante religie en lak hebben aan onze normen en waarden, dan heeft rechts simpelweg een punt. De integratie van de huidige stroom immigranten, waarvan het overgrote deel moslim is, verloopt moeizaam. Dat is geen mening, dat is een oncomfortabel statistisch feit dat door links steevast als “stigmatisering” wordt weggezet. Rechts noemt het boerenverstand. Nou durft links niet te beweren dat boeren geen verstand hebben, want dat is ook weer stigmatiserend!

Ons huidige asielbeleid is een systeemfout. We brengen twee culturen bij elkaar die niet bij elkaar passen.
In de Westerse wereld hebben we na eeuwen van godsdienstoorlogen de verlichting omarmd: scheiding van kerk en staat, vrouwenrechten, LHBTI-acceptatie en de vrijheid om te spotten met het heilige. Voor een aanzienlijk deel van de nieuwkomers zijn deze waarden niet “vrijheden”, maar “zonden”. Zij gehoorzamen aan een hogere baas wiens regels haaks staan op onze rechtsstaat. Je kunt dit niet “polderen” met een kopje thee en een inburgeringscursus waarin we uitleggen dat we hier niet aan vrouwen zitten en dat god, welke dan ook, niet per se heilig is en ook niet boven onze wet staat.

Kijk ook eens naar de kosten. De asielketen is een miljardenindustrie geworden. We onderhouden een leger aan asieladvocaten, die zichzelf weer in stand houden omdat ze gespecialiseerd zijn in het rekken van procedures. Een voorbeeld is de “vervolgde homo” die tot voor kort wel op vrouwen viel en plotseling bekeerd is als de verblijfsvergunning dreigt te worden afgewezen. De IND kent dat verschijnsel. Maar ja, hoe bewijs je dat iemand géén vervolgde homo is? We betalen voor opvang, voor juridische bijstand tegen de staat, voor tolken, en uiteindelijk soms voor de levenslange uitkering omdat de aansluiting op de arbeidsmarkt mislukt. (Het rechtse standpunt).
Het linkse standpunt, tja wat is het linkse standpunt eigenlijk. Je kan de goeden niet straffen voor de kwaden, dus dat moeten we maar accepteren als een voldongen feit.

Wat als we die miljarden anders zouden besteden? Wat als we zouden stoppen met het dweilen met de kraan open en de waterleiding die naar de kraan loopt vervangen?

Als we dan toch moeten kiezen wie we helpen, en we moeten kiezen, want we kunnen niet alle vluchtelingen van de wereld opnemen zonder onszelf om zeep te helpen, waarom kiezen we dan niet op basis van culturele overeenkomsten, compatibiliteit?

Volgens de christelijke organisatie Open Doors worden 388 miljoen christenen wereldwijd zwaar vervolgd. Dit zijn mensen die letterlijk hun huis moeten ontvluchten omdat ze niet willen buigen voor de religieuze dictatuur in hun eigen land. Van die 388 miljoen zijn er in ieder geval 240.000 echt vluchteling. Christelijk vluchteling. Waarom blijven we niet humaan, maar worden we tegelijkertijd strategisch?

Ik heb een simpel plan: Wij voeren een experiment uit van zes jaar. In die periode nemen per jaar 40.000 christelijke vluchtelingen op in Nederland. In totaal zijn dat er dus 240.000. We nemen geen andere vluchtelingen meer op, 40.000 is onze quota. Geen moslims, geen economische gelukszoekers uit veilige landen, maar alleen vervolgde christenen uit Afrika, het Midden-Oosten en Azië.

Waarom? De overgrote meerderheid van de wereldwijd vervolgde christenen streeft niet naar een theocratische staatsvorm waarbij zij de politiek domineren. Hun religieuze en morele waarden sluiten beter aan, zijn meer compatibel, met de onze. Zelfs de meest verstokte atheïst in Nederland viert Kerst, Pasen en Pinksteren. Onze wetten zijn gestoeld op de judeo-christelijke traditie. Deze mensen delen onze basiswaarden over het gezin, naastenliefde en respect voor autoriteit op een manier die de kloof tot de Nederlandse samenleving vele malen kleiner maakt.
Er hoeven geen moskeeën worden gebouwd en er zijn genoeg kerken.

Is dit racistisch? Integendeel. Deze gevluchte christenen hebben bijna allemaal een donkere huidskleur. Het gaat niet om donker of licht, het gaat om de cultuur die onder de huid zit. Kijk naar de opvang van de Oekraïners: die verliep relatief vlekkeloos. Waarom? Niet omdat ze wit zijn, maar omdat ze hier kwamen om te schuilen en zich aanpasten aan de omgeving. Er was geen eisenpakket, er was ook dankbaarheid.

In dit experiment voeren we ook direct een nieuw sociaal contract in: De tweede kans is er niet. Wie hier als gast wordt ontvangen en vervolgens de fout in gaat, of het nu gaat om diefstal of aanranding, verliest onmiddellijk zijn status. Geen tweede, derde of tiende kans. Dat mag in de landen waar ze vandaan komen ook niet, dus waarom zouden we hier de zachte heelmeester uithangen?

Nederland is groot geworden door selectieve/relatieve tolerantie. In de 17e eeuw ontvingen we de Hugenoten, Franse protestanten die werden vervolgd. Zij brachten kennis, kapitaal en een arbeidsethos mee waar we nu nog de vruchten van plukken.
Zij integreerden moeiteloos omdat ze de fundamentele cultuur en waarden deelden. We ontvingen ook joden uit Spanje die door de inquisitie moesten bekeren of vluchten. Die vluchtelingen werden geen gelijkwaardige burgers, dat gebeurde pas onder Napoleon, maar hun inburgering was een succes omdat ze pasten binnen onze samenleving.
En ja, de Hollandsche cultuur was de baas en die moest je accepteren.
De praktijk laat zien dat we dat succes niet kunnen herhalen met groepen die onze cultuur actief verwerpen of willen veranderen.

Dit voorstel is polderen 3.0. Rechts moet inschikken, want er komen nog steeds meer asielzoekers binnen dan ze in hun verkiezingspraatjes beloven. Maar ze krijgen er een veiliger en stabieler land voor terug. Links moet inschikken omdat ze hun blinde universele idealisme moeten inruilen voor een pragmatische voorkeursbehandeling. Maar zij kunnen nog steeds zeggen dat ze vluchtelingen helpen en “humaan” zijn.
En wat maakt het uit welke vluchteling je help?

Het nieuwe vluchtelingen beleid moet ook deels Europees zijn. De vluchtelingen die naar Europa komen krijgen geen Schengen-paspoort; ze blijven in het land dat hen opvangt. Zo voorkomen we dat de landen een doorgeefluik worden en behouden we de controle over onze eigen demografie. Wij vangen de Christenen op, andere landen, zoals Spanje, Frankrijk, Ierland, Engeland , die als je rechts mag geloven, een domme linkse politiek voeren en dus toch al verloren zijn, mogen van mij de rest opvangen.

We zijn het eens. We kunnen geen 42,5 miljoen mensen redden. We kunnen de woningnood niet binnen tien/twintig/dertig jaar oplossen zolang de natuurwetten en milieu-eisen gelden. En we kunnen niet doorgaan met het importeren van een cultuurclash die onze samenleving de nek omdraait.

Laten we stoppen met dweilen en beginnen met sturen. Kiezen voor de vluchteling die hier wil zijn, die hier kan zijn en die hier past. Geen idee of deze christenen allemaal heiligen zijn, waarschijnlijk niet, maar als we het niet proberen, weten we zeker dat we de huidige neerwaartse spiraal blijven volgen.

Laten we outside the box denken voordat de box uit zijn voegen barst.
Er zijn altijd voldoende redenen om te zeggen “Ja, maar…” dat kan niet omdat…
Laten we dat nu eens een keertje niet doen en gewoon zeggen: Waarom niet?

En als het experiment faliekant mislukt? Dan mag je mij de schuld geven terwijl we samen onder het genot van een verfrissend drankje naar de zonsondergang kijken over een niet volgebouwd en onleefbaar IJsselmeer.